vrijdag 24 april 2015

maandag 4 mei 2015: Theater na de dam

Het onderzoek/tussen licht en donker

Barbaren & Co leest als toneelformatie al tien jaar theaterteksten na de jaarlijkse Dodenherdenking. Dit jaar lezen ze scènes uit de reconstructie van het Auschwitzproces Het onderzoek van Peter Weiss en Willem Mengelberg – tussen licht en donker van Martin van Amerongen en Philo Bregstein.

Zaal open: 20.30
Entree: 10 euro /5 euro (kortingskaart)


Vrijdag 1 mei 2015: Arbeid en Literatuur II

r
Over arbeid, cultuur en cognitief kapitalisme: herwaardering van de arbeider als politiek subject, nieuwe poëzie voor 1 mei en arbeid in recente Nederlandse romans.

Met: Joost de Bloois, Frank Keizer, Marion Prinse & Roel Smeets

De idee van een collectieve arbeidersgeschiedenis verdwijnt steeds sneller om vanaf de jaren '70 plaats te maken voor ideeën van individualiteit en identiteit. In plaats van nostalgisch te worden onderzoeken we in Perdu 1 mei van de toekomst.

Joost de Bloois zal spreken over de herwaardering van de arbeider als politiek subject in het werk van Alain Badiou en Sylvain Lazarus. Frank Keizer dicht over de 1 meiviering van de toekomst. Marion Prinse en Roel Smeets presenteren de eerste resultaten van hun onderzoek naar de sociaal economische achtergrond van personages in en auteurs van hedendaagse Nederlandse romans. Waar verdienen Nederlandse romanpersonages nu eigenlijk hun geld mee? En wat zegt dat over Nederland buiten de fictie?

Gedurende de avond dragen redactieleden verschillende fragmenten en gedichtenrond het thema voor. Vorig jaar organiseerde Perdu op 18 april een eerste programma over arbeid en poëzie met Geert Buelens, Sven Vitse en Maarten van der Graaff.

Joost de Bloois is filosoof. Hij doceert aan de opleidingen Literatuurwetenschap en Cultural Analysis aan de Universiteit van Amsterdam. Hij vertaalde en bezorgde werk van de filosofen Alain Badiou en Jean-Luc Nancy in het Nederlands. De Bloois richt zich in zijn onderzoek op de raakvlakken tussen kunst en politiek en publiceerde o.a. over Post-autonomia en precariteit.

Frank Keizer is dichter, vertaler en criticus. In 2012 verscheen zijn chapbook Dear world, fuck off, ik ga golfen bij Uitgeverij Stanza. Hij is medeoprichter van het online no budget tijdschrift Samplekanon en vertaalde de bundel Rampensuites van Rob Halpern (met Samuel Vriezen). Onlangs verscheen zijn tweede chapbook: Mijn eigen problemen.

Marion Prinse en Roel Smeets zijn researchmasterstudenten Nederlandse Letterkunde aan de Universiteit van Utrecht. Onder leiding van Saskia Pieterse voeren zij onderzoek uit naar de sociaaleconomische achtergrond van personages en auteurs in de hedendaagse Nederlandse literatuur. Voor hun onderzoek maken ze gebruik van de ongeveer 170 romans die door uitgeverijen zijn ingezonden voor de Libris Literatuurprijs 2012.

Aanvang: 20:30
Zaal open: 20:00
Entree: 7 / 5 euro (met kortingskaart)

Reserveren via de website van Perdu

zondag 19 april 2015

vrijdag 24 apr. 2015: Het klemmende landschap van Hugo Claus

‘Vrij is de zanger niet’: Claus als ontsnappingskunstenaar

Met: Paul Claes, Johan Velter & Saskia de Jong

In de tegenstelling tussen vrijheidsdrang en determinatie vat Paul Claes het werk van Hugo Claus. Als een thema waarop Claus eindeloos zal blijven variëren ontdekt Claes in de vroege poëzie de in de beklemming van het landschap of het lichaam weerhouden vlucht. Op deze avond zal Claes demonsteren hoe deze paradox de poëtica van Claus bepaalt. Het is een voornaam thema in zijn recent bij Huis Clos verschenen studie Meester Claus (2015), die tegelijk een hommage is. Uitgever en blogger Johan Velter bespreekt onder titel Hugo Claus en het meesterwerk de gespletenheid tussen drift en intelligentie, die hij als fundamenteel voor het werk van de kunstenaar beschouwt. Dichter Saskia de Jong reageert met nieuwe poëzie op het door Claes waargenomen beklemmingsthema in het dichtwerk van de jonge Claus.
 Paul Claes (1943) – Schrijver, dichter, vertaler, essayist, als classicus hoofddocent aan de KU Leuven. Zijn proefschrift uit 1981 De mot zit in de mythe over de antieke elementen in het werk van Hugo Claus was lange tijd bepalend voor de intertekstuele gerichtheid van de Clausstudie. Verdere boeken van Claes over Claus zijn Claus-reading (1984) en Claus Quadrifrons. Vier gezichten van een dichter (1987). Het dit voorjaar verschenen Meester Claus is zijn meest recente publicatie over de schrijver en dichter.
Johan Velter (1956) – Uitgever bij de uitgeverij voor bibliofiele boeken Druksel. Op zijn weblog schrijft Velter vaak en grondig, behalve over boekverzorging en het bibliotheekwezen, over het werk van Hugo Claus.
Saskia de Jong (1973) – Publiceerde bij uitgeverij Prometheus de gedichtenbundels zoekt vaas (2004) en resistent (2006). Recent schreef zij de tekst voor het muziektheaterstuk Tulpmania dat in april zijn première beleeft. 

Aanvang: 20.30 uur
Zaal open: 20.00 uur
Entree: 7 / 5 euro (met kortingskaart)

Reserveren via de website van Perdu

maandag 13 april 2015

Vrijdag 17 april: De Lezer XI - Het omgekeerde dichtersinter­view

Lieke Marsman interviewt haar lezer Maria Barnas; Maud Vanhauwaert haar lezer Bram Ieven

De lezer is een serie vraaggesprekken tussen een dichter en een geoefende lezer, met een bijzonder kenmerk: het is de dichter die de vragen stelt over zijn eigen werk en de lezer die daarop antwoordt. Dat levert spannende gesprekken op met een soms verrassend poëticaal resultaat. Nieuwe inzichten ontstaan, zowel bij het publiek als bij de dichters zelf. Grenzen worden afgetast: tussen een dichter en zijn werk, tussen lezer en dichter, tussen lezer en gedicht.

Deze aflevering interviewt Lieke Marsman haar lezer Maria Barnas, zelf ook dichter, over haar tweede bundel De eerste letter. Maud Vanhauwaert voelt literatuurwetenschapper Bram Ieven aan de tand over Wij zijn evenwijdig, haar meest recente bundel.

Maria Barnas (1973) is schrijver en beeldend kunstenaar. In 2013 verscheen haar derde poëziebundel Jaja de oerknal, die werd bekroond met de Anna Bijns Prijs. Met haar poëziedebuut Twee zonnen (De Arbeiderspers, 2003) won ze de C. Buddingh’-prijs 2004. Daarnaast schreef ze de romans Engelen van ijs (1997) en De Baadster (2000) en publiceert ze regelmatig over kunst en cultuur in o.a. De Groene Amsterdammer, Vrij Nederland en De Gids.

Bram Ieven (1979) is literatuurwetenschapper en filosoof. Hij doceerde aan verschillende kunstacademies in België en Nederland, aan de Universiteit van Utrecht (2007-2013) en aan de Universiteit van California Santa Barbara (2011). Inmiddels is hij als universitair docent verbonden aan de opleiding Nederlandse taal en cultuur van de Universiteit van Leiden en bereidt hij een boekpublicatie over De Stijl voor.


Lieke Marsman (1990) is dichter. In 2014 verscheen haar tweede bundel De eerste letter bij Uitgeverij van Oorschot. Met haar debuutbundel Wat ik mijzelf graag voorhoud (2010) won ze de Lucy B en C.W van der Hoogtprijs, de Liegend Konijn Debuutprijs 2011 en de Buddingh'-prijs 2011. Haar tweede bundel is al even jubelend ontvangen in de pers. Ook is ze redacteur van Tirade.

Maud Vanhauwaert (1984) is dichter en tekstperformer. Ze won verschillende Poetry Slam-prijzen en in 2011 verscheen haar goed ontvangen debuutbundel Ik ben mogelijk bij uitgeverij Querido. Haar tweede bundel Wij zijn evenwijdig (2014) is genomineerd voor de Herman de Coninckprijs 2015. Maud is redacteur van Dietsche Warande & Belfort.

Aanvang: 20.30 uur

Zaal open: 20.00 uur
Entree: 7 / 5 euro (met kortingskaart)
Reserveren via de website van Perdu

maandag 6 april 2015

Donderdag 9 apr. 2015 én maandag 13 april: De groene kamer #3 - William Congreve

Met: Han van der Vegt, De Theatertroep, Barbaren & co, Maatschappij Discordia & 't Barre Land

Gezien de lengte van het stuk wordt de gespeelde lezing en gelezen speeltekst (met toelichtingen en korte vraaggesprekken) over twee avonden verspreid: donderdag 9 april het eerste deel, maandag 13 april het tweede deel.

De drie dichters Anneke Brassinga, Erik Bindervoet en Han van der Vegt zijn door Perdu uitgenodigd om een toneeltekst naar eigen keuze te vertalen. Anneke Brassinga koos voor een viertal ultrakorte modernistische teksten van Gertrude Stein, Erik Bindervoet voor het naturalistische Michael Kramer van Gerhart Hauptmann, Han van der Vegt voor de ‘restauration comedy’ Love for Love van William Congreve. De nieuwe vertalingen worden aan het publiek gepresenteerd onder de overkoepelende titel De groene kamer.

In februari is met veel succes het toneelwerk van Gertrude Stein ten gehore gebracht. In maart brachten we Michael Kramer van de Duitse auteur Gerhart Hauptmann op het toneel. In april staat Love for Love (1695) centraal, een stuk dat Congreve schreef voor de opening van het theater Lincoln's Inn Fields, een tennishal geconfisqueerd door een troep toneelspelers die het beroemde Drury Lane de rug toekeerde vanwege de slechte arbeidsomstandigheden. Het stuk wordt daarmee gezien als het eerste toneelwerk voor de vlakke vloer.

Nadat in het post-Shakespeare Engeland alle theaters op last van de zwarte-kousen-politici van Oliver Cromwell c.s. tussen 1642 en 1660 gesloten waren geweest, vond op de Londense plankieren een wedergeboorte plaats van de komedie, middels de zogenoemde Restoration Comedy (1660-1710) . Van dat genre was Congreve een eloquent schrijver, misschien wel de grootste van zijn tijd. Maatschappij Discordia en ’t Barre Land hebben in 1999 diens kroonstuk The Way of the World (1700) op de planken gebracht. Nu is het tijd voor zijn in Engeland meest gevierde, althans meest populaire stuk, Love for Love, waarmee in 1695 de moordende concurrentie begon tussen de ensembles die speelden op West End in die dagen, in de schouwburgen aan Druly Lane en Dorset Gardens. Love for Love (door Han van der Vegt vertaald als De carrousel der liefde) is een flitsende komedie van knechten en meesters, van schuldeisers, leningen en erfenissen, van pikante seksuele roddels en chantage, van beroepsouwehoeren en zelfbenoemde grapjassen, kortom: een familie-soap en comedy of excellent wit inéén.


Te zien en te horen krijgt U toneelspelers van De Theatertroep, ’t Barre Land, Maatschappij Discordia en Barbaren & Co, afgewisseld met gesprekken met Han van der Vegt over de achtergronden van de tekst. Het toneelwerk wordt wederom uitgegeven door De Nieuwe Toneelbibliotheek in de oranje reeks.


Han van der Vegt
is dichter, vertaler, essayist en schrijver van kinderboeken. Zijn vijfde dichtbundel was De zeilen van de aarde (2010), met kortere, grotendeels wetenschappelijk georiënteerde gedichten. In 2010 kwam zijn eerste kinderboek, Het rode ei, uit, in 2014 het vervolg, Het zwarte ei.

Barbaren & Co is een groep toneelspelers, theatermakers en dramaturgen onder leiding van Jaïr Stranders en Loek Zonneveld die een rijke ervaring in toneellezingen hebben.

De Theatertroep is een toneelgezelschap met een sterke literaire interesse en tekstgerichte inslag, gespecialiseerd in het maken en spelen van ‘instant’-toneelavonden.

De redactie van De groene kamer wordt gevoerd door Czeslaw de Wijs (’t Barre Land) en Marije Koens (Perdu en Read My World).

De groene kamer wordt ondersteund door het Lira Fonds en het Prins Bernhard Cultuurfonds.


Deur open: 20.00 uur
Entree: 7 / 5 euro (met kortingspas)

Reserveren kan via website van Perdu

vrijdag 27 maart 2015

Vrijdag 3 apr. 2015: Radicaal Huishouden #1 - De Vriend

Perdu houdt huis in sociale conventies

Met: Johan Hartle, Celine Condorelli, Marjolijn van Heemstra & Piet Joostens

Perdu start een vierdelige programmareeks die een dwars zicht biedt op bestaande verhoudingen. Hoe kunnen normen worden doorbroken en alternatieven worden vormgegeven in kunst, politiek en samenleving? Van persoonlijke relaties tot het samenleven in gezin, stad en Europa. Hoe richt je een huishouden in als de vierentwintiguurseconomie constante inzetbaarheid van je verlangt? Hoe kunnen spelbrekers de regels van de kunst veranderen? En als Europa steeds meer op slot gaat, hoe stellen we ons dan een inclusieve maatschappij voor? We nodigen dichters, kunstenaars, activisten en filosofen uit om samen nieuwe vormen te verkennen.

Radicaal huishouden # 1 De Vriend

Aristoteles maakte onderscheid tussen drie vormen van vriendschap: die voor het plezier, voor het nut en de vriendschap zonder bijbedoelingen, die bij hem het hoogst in aanzien staat. Maar passen alle vriendschappen wel in die definitie? Waar plaatsen we bijvoorbeeld friends with benefits, vriendschappen tussen generaties en tussen mannen en vrouwen? En waarom is het vanzelfsprekend dat de man of vrouw met wie je getrouwd bent beslissingen mag nemen als je in het ziekenhuis ligt, maar je goede vriend niet? Van Bert en Ernie tot vage Facebook-vrienden: op deze avond onderzoeken we met dichters, denkers en het publiek zelf de vele mogelijkheden van de minst geregelde van alle relaties.

Johan Hartle laat zien hoe filosofen door de eeuwen heen over vriendschap hebben nagedacht en vraagt zich af hoe we het denken over vriendschap kunnen uitbreiden. Marjolein van Heemstra vertelt over haar zwerftocht langs haar Facebookvrienden: wie zijn al deze mensen? Met Piet Joostens spreken we uitgebreid over zijn essay Over de vriend, een fascinerend overzicht van de figuur van de vriend in literatuur en kunst. 

Marjolein van Heemstra maakt zowel poëzie, proza als toneel. Ze is als toneelmaker verbonden aan het Ro Theater. Haar bundel Als Mozes had doorgevraagd (2010) verscheen bij De Bezige Bij. 

Johan Hartle is als universitair docent filosofie verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Hij is geïnteresseerd in de dwarsverbanden tussen politiek en esthetica. Met kunstenaar Celine Condorelli onderhield hij een uitwisseling over de grenzen van het discours over vriendschap. 

Piet Joostens is essayist en vertaler. Hij schreef het lange essay Over de vriend (2012) waarin hij op zoek gaat naar de figuur van de vriend in literatuur, filosofie en cultuur. Hij vertaalde poëzie en proza uit Frans, Engels en Italiaans. Ook is hij als programmeur verbonden aan het Brusselse literatuurhuis Passa Porta.

Deur open: 20:00
Entree: 7 / 5 euro (met kortingskaart)

Reserveren via de website van Perdu

Vrijdag 27 mrt. 2015: Zo honen honing­protocollen

Met: Miek Zwamborn, Monika Rinck, Erik Lindner & Lucas Hüsgen

Monika Rinck is de nieuwe koningin van de moderne Duitse poëzie. Het hoogtepunt in haar oeuvre vormen de Honigprotokolle (2012), een bundel waarin zij al het buitensporige in de taal, alle dubbele betekenissen naarstig adopteert en voortdurend op zoek gaat naar tegenstellingen.

De bundel verschijnt deze maand tweetalig onder de titel Honingprotocollen in vertaling van Miek Zwamborn, uitgegeven door Perdu, Poëziecentrum en Terras. In het programma van vanavond introduceert schrijver en recensent Erik Lindner het werk van Rinck, Monika Rinck en Miek Zwamborn dragen voor en muziek uit de bundel wordt ten gehore gebracht.

Vertaler, dichter en beeldend kunstenaar Miek Zwamborn noemt Rincks werk buitengewoon gelaagd: ‘ze gaat uit van misverstanden en laat betekenissen tegen elkaar inzoemen. Haar regels houden elkaar als het ware voor de gek, maar blijven bijeen als de raten waarin honing wordt verzameld. Rincks schrijven vaart op intellect en tegelijk op haar enorme beeldende vermogen. Zij trekt scenes op uit een zinnelijk vocabulaire dat alle kanten op kan bewegen en tegelijk neerdaalt in een hechte en compacte vorm. Binnen haar poëzie vormen romantiek, animisme, de liefde en populaire cultuur het onderwerp. Achter deze thema’s gaan filosofische en linguïstische vraagstukken schuil. De protocollen klinken alsof een stem bevelen uitdeelt. De dichtregels zelf zijn de bijenzwermen. Er zwermt iets van de tijdgeest door deze rijke en aantrekkelijke bundel.’

Honingprotocollen, maart 2015. Ca. 160 blz. €19,90, ISBN 978-90-5188-100-4,
Perdu, Poeziecentrum en Terras.

Lucas Hüsgen (1960) is schrijver, dichter en vertaler. Hij schreef onder meer Deze rouwmoedige schoonheid (poëzie, 2005), Wat een romantische droom (essays, 2007), Plooierijen van geschik (roman, 2007) en De windbel (roman, 2012). Zijn essaybundel Nazi te Venlo (2011) werd bekroond met de J. Greshoff-prijs.

Erik Lindner (1968) debuteerde in 1996 met zijn dichtbundel Tramontane, gevolgd door Tong en trede (2000), Tafel (2004), Terrein (2010), de roman Naar Whitebridge (2013) en in december 2014 verscheen de bundel Acedia. In Duitse vertaling van Rosemarie Still verscheen Nach Akedia (Matthes & Seitz Berlin, 2013), in Italiaanse vertaling van Pierluigi Lanfranchi verscheen Fermate Provvisoria (CFR edizioni, 2013). Erik Lindner is redacteur van de tijdschriften Revisor en Terras.

Monika Rinck (1969) studeerde religiewetenschappen, geschiedenis en Duitse literatuur in Bochum, Berlijn en Yale. Rincks werk wordt tot de top van de hedendaagse Duitse poëzie gerekend. Zij won tal van literaire prijzen, daaronder de Peter-Huchel-Preis. Rinck is ook werkzaam als essayiste en als vertaalster. Zij is lid van de actiegroep ‘Das Lemma’ en actrice in de fictieve docu-soap Le Pingpong d’Amour. Publicaties o.a.: Verzückte Distanzen (2004); Ah, das Love-Ding (2006); zum fernbleiben der umarmung (2007); Helle Verwirrung / Rincks Ding- & Tierleben (2009) en Honigprotokolle (2012).

Miek Zwamborn (1974) is schrijver, beeldend kunstenaar en redacteur van literair tijdschrift Terras. Tot eind juni is zij gastschrijver voor het Gemeentemuseum Den Haag waar zij werkt aan een tentoonstelling en boek getiteld Getemde hemel. Zij publiceerde de romans Oploper (2000), Valllend Hout (2004), de dichtbundel Het krieken van sepia (2008) en de roman De duimsprong (2013). Van de Zwitserse schrijver Arno Camenisch vertaalde ze de Sez Ner-trilogie. www.miekzwamborn.nl.

aanvang: 20.30 uur, deur open: 20.00 uur
entree: 7 / 5 euro (met kortingspas)
Reserveren via de website van Perdu