vrijdag 27 maart 2015

Vrijdag 3 apr. 2015: Radicaal Huishouden #1 - De Vriend

Perdu houdt huis in sociale conventies

Met: Johan Hartle, Celine Condorelli, Marjolijn van Heemstra & Piet Joostens

Perdu start een vierdelige programmareeks die een dwars zicht biedt op bestaande verhoudingen. Hoe kunnen normen worden doorbroken en alternatieven worden vormgegeven in kunst, politiek en samenleving? Van persoonlijke relaties tot het samenleven in gezin, stad en Europa. Hoe richt je een huishouden in als de vierentwintiguurseconomie constante inzetbaarheid van je verlangt? Hoe kunnen spelbrekers de regels van de kunst veranderen? En als Europa steeds meer op slot gaat, hoe stellen we ons dan een inclusieve maatschappij voor? We nodigen dichters, kunstenaars, activisten en filosofen uit om samen nieuwe vormen te verkennen.

Radicaal huishouden # 1 De Vriend

Aristoteles maakte onderscheid tussen drie vormen van vriendschap: die voor het plezier, voor het nut en de vriendschap zonder bijbedoelingen, die bij hem het hoogst in aanzien staat. Maar passen alle vriendschappen wel in die definitie? Waar plaatsen we bijvoorbeeld friends with benefits, vriendschappen tussen generaties en tussen mannen en vrouwen? En waarom is het vanzelfsprekend dat de man of vrouw met wie je getrouwd bent beslissingen mag nemen als je in het ziekenhuis ligt, maar je goede vriend niet? Van Bert en Ernie tot vage Facebook-vrienden: op deze avond onderzoeken we met dichters, denkers en het publiek zelf de vele mogelijkheden van de minst geregelde van alle relaties.

Johan Hartle laat zien hoe filosofen door de eeuwen heen over vriendschap hebben nagedacht en vraagt zich af hoe we het denken over vriendschap kunnen uitbreiden. Marjolein van Heemstra vertelt over haar zwerftocht langs haar Facebookvrienden: wie zijn al deze mensen? Met Piet Joostens spreken we uitgebreid over zijn essay Over de vriend, een fascinerend overzicht van de figuur van de vriend in literatuur en kunst. 

Marjolein van Heemstra maakt zowel poëzie, proza als toneel. Ze is als toneelmaker verbonden aan het Ro Theater. Haar bundel Als Mozes had doorgevraagd (2010) verscheen bij De Bezige Bij. 

Johan Hartle is als universitair docent filosofie verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Hij is geïnteresseerd in de dwarsverbanden tussen politiek en esthetica. Met kunstenaar Celine Condorelli onderhield hij een uitwisseling over de grenzen van het discours over vriendschap. 

Piet Joostens is essayist en vertaler. Hij schreef het lange essay Over de vriend (2012) waarin hij op zoek gaat naar de figuur van de vriend in literatuur, filosofie en cultuur. Hij vertaalde poëzie en proza uit Frans, Engels en Italiaans. Ook is hij als programmeur verbonden aan het Brusselse literatuurhuis Passa Porta.

Deur open: 20:00
Entree: 7 / 5 euro (met kortingskaart)

Reserveren via de website van Perdu

Vrijdag 27 mrt. 2015: Zo honen honing­protocollen

Met: Miek Zwamborn, Monika Rinck, Erik Lindner & Lucas Hüsgen

Monika Rinck is de nieuwe koningin van de moderne Duitse poëzie. Het hoogtepunt in haar oeuvre vormen de Honigprotokolle (2012), een bundel waarin zij al het buitensporige in de taal, alle dubbele betekenissen naarstig adopteert en voortdurend op zoek gaat naar tegenstellingen.

De bundel verschijnt deze maand tweetalig onder de titel Honingprotocollen in vertaling van Miek Zwamborn, uitgegeven door Perdu, Poëziecentrum en Terras. In het programma van vanavond introduceert schrijver en recensent Erik Lindner het werk van Rinck, Monika Rinck en Miek Zwamborn dragen voor en muziek uit de bundel wordt ten gehore gebracht.

Vertaler, dichter en beeldend kunstenaar Miek Zwamborn noemt Rincks werk buitengewoon gelaagd: ‘ze gaat uit van misverstanden en laat betekenissen tegen elkaar inzoemen. Haar regels houden elkaar als het ware voor de gek, maar blijven bijeen als de raten waarin honing wordt verzameld. Rincks schrijven vaart op intellect en tegelijk op haar enorme beeldende vermogen. Zij trekt scenes op uit een zinnelijk vocabulaire dat alle kanten op kan bewegen en tegelijk neerdaalt in een hechte en compacte vorm. Binnen haar poëzie vormen romantiek, animisme, de liefde en populaire cultuur het onderwerp. Achter deze thema’s gaan filosofische en linguïstische vraagstukken schuil. De protocollen klinken alsof een stem bevelen uitdeelt. De dichtregels zelf zijn de bijenzwermen. Er zwermt iets van de tijdgeest door deze rijke en aantrekkelijke bundel.’

Honingprotocollen, maart 2015. Ca. 160 blz. €19,90, ISBN 978-90-5188-100-4,
Perdu, Poeziecentrum en Terras.

Lucas Hüsgen (1960) is schrijver, dichter en vertaler. Hij schreef onder meer Deze rouwmoedige schoonheid (poëzie, 2005), Wat een romantische droom (essays, 2007), Plooierijen van geschik (roman, 2007) en De windbel (roman, 2012). Zijn essaybundel Nazi te Venlo (2011) werd bekroond met de J. Greshoff-prijs.

Erik Lindner (1968) debuteerde in 1996 met zijn dichtbundel Tramontane, gevolgd door Tong en trede (2000), Tafel (2004), Terrein (2010), de roman Naar Whitebridge (2013) en in december 2014 verscheen de bundel Acedia. In Duitse vertaling van Rosemarie Still verscheen Nach Akedia (Matthes & Seitz Berlin, 2013), in Italiaanse vertaling van Pierluigi Lanfranchi verscheen Fermate Provvisoria (CFR edizioni, 2013). Erik Lindner is redacteur van de tijdschriften Revisor en Terras.

Monika Rinck (1969) studeerde religiewetenschappen, geschiedenis en Duitse literatuur in Bochum, Berlijn en Yale. Rincks werk wordt tot de top van de hedendaagse Duitse poëzie gerekend. Zij won tal van literaire prijzen, daaronder de Peter-Huchel-Preis. Rinck is ook werkzaam als essayiste en als vertaalster. Zij is lid van de actiegroep ‘Das Lemma’ en actrice in de fictieve docu-soap Le Pingpong d’Amour. Publicaties o.a.: Verzückte Distanzen (2004); Ah, das Love-Ding (2006); zum fernbleiben der umarmung (2007); Helle Verwirrung / Rincks Ding- & Tierleben (2009) en Honigprotokolle (2012).

Miek Zwamborn (1974) is schrijver, beeldend kunstenaar en redacteur van literair tijdschrift Terras. Tot eind juni is zij gastschrijver voor het Gemeentemuseum Den Haag waar zij werkt aan een tentoonstelling en boek getiteld Getemde hemel. Zij publiceerde de romans Oploper (2000), Valllend Hout (2004), de dichtbundel Het krieken van sepia (2008) en de roman De duimsprong (2013). Van de Zwitserse schrijver Arno Camenisch vertaalde ze de Sez Ner-trilogie. www.miekzwamborn.nl.

aanvang: 20.30 uur, deur open: 20.00 uur
entree: 7 / 5 euro (met kortingspas)
Reserveren via de website van Perdu

donderdag 19 maart 2015

Vrijdag 20 mrt. 2015: Twee dichters III - Sasja Janssen & Nachoem M. Wijnberg

Met Sasja Janssen & Nachoem M. Wijnberg

Twee stemmen, twee oeuvres, twee ritmes krijgen de tijd om tot klinken te komen. Een langdurige onderdompeling in de stroom van het werk van één dichter. En dan, na een pauze, nog eens. Na afloop van de voordrachten is er ruimte voor een nagesprek tussen beide dichters en met het publiek. In deze editie zullen Sasja Janssen en Nachoem M. Wijnberg uit hun werk voordragen.


Sasja Janssen (1968) is dichter en schrijver van romans en verhalen. Ze debuteerde in 1999 in De Revisor met een fragment uit De brieven, een ongepubliceerde novelle van haar hand. In 2001 verscheen de roman De kamerling, gevolgd door Teresa zegt in 2005. Vanaf 2006 schreef zij voornamelijk gedichten, gebundeld in het in 2007 verschenen debuut Papaver. In 2010 verscheen Wie wij schuilen (genomineerd voor de Jo Peters poëzieprijs). In april van 2014 verscheen haar bundel Ik trek mijn species aan, genomineerd voor de VSB poëzieprijs.


Nachoem M. Wijnberg (1961) studeerde Rechten en Economie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij promoveerde in 1990 aan de Rotterdam School of Management en werd in 2001 benoemd tot hoogleraar Industriële Economie en organisatie aan Rijksuniversiteit Groningen. Sinds 2005 werkt hij aan de Universiteit van Amsterdam. Wijnberg is dichter en romanschrijver. Hij schreef vier romans (meest recent: De opvolging, 2005) en dertien dichtbundels. De eerste tien werden verzameld in Uit tien. Daarna verschenen nog Liedjes, dat werd bekroond met de Ida Gerhardt Poëzie Prijs, Het leven van, dat de VSB Poëzieprijs kreeg toebedeeld, Divan van Ghalib, waaraan de Gedichtendagprijs toeviel, Als ik als eerste aankom en Nog een grap. Poëzie van Wijnberg verscheen in het Italiaans en in het Engels (Advance Payment, vertaald door David Colmer). Binnen enkele weken verschijnt zijn roman Alle collega's dood (Van Gennep), in de herfst van 2015 zal een nieuwe dichtbundel verschijnen, Van groot belang (AtlasContact).

Aanvang: 20.30 uur
Zaal open: 20.00 uur
Entree: 7 / 5 euro (met kortingskaart)
Reserveren kan via de website van Perdu

dinsdag 10 maart 2015

Vrijdag 13 mrt. 2015: De Receptie X - Een avond gewijd aan Ademgebed (2014) van dichter en muzikant Martijn Teerlinck.

Met: Maarten van der Graaff, Dirk Vis & Yvo Sprey

De receptie is een terugkerend programma waarin de redactie van Perdu de aandacht wil vestigen op een enkele dichtbundel. Op deze avonden wordt de bundel in kwestie vanuit verschillende posities benaderd: door collega-dichters, door critici en essayisten, door filosofen en wetenschappers, door beeldend kunstenaars en componisten - het is maar waar het onderhavig werk om vraagt.

Gebrek aan publieke aandacht voor bijzondere dichtbundels vormde een belangrijke reden voor het ontstaan van de programmareeks. Aan aandacht heeft Teerlinck post mortem geen gebrek. Nadat bleek dat de nationaal kampioen Poetryslam van 2010 ook de muzikant achter het pseudoniem The Child of Lov was, werd er in de landelijke en internationale pers uitvoerig bij zijn dood stilgestaan. En afgelopen jaar verschenen er in de landelijke kranten besprekingen van zijn postume debuut, dat in Lebowski Publishers alsnog een uitgever vond. Omdat er een tragische biografie voorhanden was, hielden de recensies veelal het midden tussen een necrologie en een kritiek van het werk en werden inhoudelijke observaties gedaan vanuit een medisch-pathologische lectuur; Ademgebed als een bundel over een lichaam dat het begeeft.

In de tiende editie van het programma De Receptie stellen we nadrukkelijk het werk zelf centraal. Veel van de gedichten in Ademgebed hebben een bijzonder ritme en vragen om voordracht, maar het is ook een hermetische bundel met duistere plaatsen die om uitleg vragen. Op deze avond wordt in beide behoeften voorzien. Er is ruimte voor uitgebreide voordracht en in drie bijdragen komen lyrische, ritmische en religieuze aspecten van het werk aan bod.

Dirk Vis is schrijver, docent, beeldend kunstenaar en redacteur bij De Gids. Hij studeerde Beeld & Taal aan de Rietveld Academie en Design aan het Sandberg Instituut. Hij schreef onder andere artikelen voor De Groene Amsterdammer en Hard//hoofd. Veel van zijn werk is digitaal, zo maakte hij samen met K. Michel een aantal bewegende gedichten. Op deze avond zal hij kort spreken en presenteert hij nieuw werk naar aanleiding van de bundel van Teerlinck.

Maarten van der Graaff won de C. Buddingh’-Prijs voor het beste Nederlandstalige debuut voor zijn bundel Vluchtautogedichten (2013). Eerder droeg hij als eerbetoon Teerlincks gedicht ‘Vondsten’ voor op Perdu’s poëtendiner, terug te lezen op het mede door Van der Graaff opgerichte online literair tijdschrift Samplekanon. Van der Graaff, die is opgeleid als religiewetenschapper zal de bundel vanuit die discipline belichten. Iconografie, esthetica en spiritualiteit in de moderne kunst en literatuur behoren tot zijn interessegebieden.

Yvo Sprey is graphic designer en muzikant. Hij won samen met Job Wouters de Dutch Design Award 2010. Hij is ook de zanger van de in Amsterdam gevestigde band Supercity die sinds 2007 vanuit een combinatie van desert blues, americana, mariachi en nog veel meer op een geheel eigen, bezwerende manier optredens verzorgt. Met de leadgitarist Vicente Pino speelt hij een set naar aanleiding van Ademgebed.

Aanvang: 20.30 uur
Zaal open: 20.00 uur
Entree: 7 / 5 euro (met kortingskaart)
Reserveren kan via de website van Perdu

donderdag 5 maart 2015

Dinsdag 10 mrt. en maandag 16 mrt. 2015: De groene kamer #2 - Gerhart Hauptmann

Met: Erik Bindervoet, Barbaren & co en De Theatertroep

De drie dichters Anneke Brassinga, Erik Bindervoet en Han van der Vegt zijn door Perdu uitgenodigd om een toneeltekst naar eigen keuze te vertalen. Anneke Brassinga koos voor een viertal ultrakorte modernistische teksten van Gertrude Stein, Erik Bindervoet voor het naturalistische Michael Kramer van Gerhart Hauptmann, Han van der Vegt voor de ‘restauration comedy’ Love for Love van William Congreve. De nieuwe vertalingen worden aan het publiek gepresenteerd onder de overkoepelende titel De groene kamer.

In februari is met veel succes het toneelwerk van Gertrude Stein ten gehore gebracht. In maart brengen we Michael Kramer van de Duitse auteur Gerhart Hauptmann op het toneel. Dit drama uit 1900 - ooit vertaald door de jonge James Joyce en geweigerd door W.B. Yeats voor diens Irish Literary Theatre vanwege de slechte kwaliteit van de vertaling - verschijnt voor het eerst in het Nederlands in de vertaling van Erik Bindervoet.

De tekst wordt op 10 maart gelezen door de Barbaren & co. De lezing wordt afgewisseld met gesprekken met Erik Bindervoet over de achtergronden van de tekst. De Theatertroep verzorgt op 16 maart de eerste enscenering van de tekst. Het toneelwerk wordt wederom uitgegeven door De Nieuwe Toneelbibliotheek in de oranje reeks.
Over de reeks:
De groene kamer verwijst naar de toneeltraditie van de Green Room: ruimte achter of naast het toneel waar tijdens de voorstellingen ontmoetingen plaatsvonden tussen de toneelspelers en een aantal gefortuneerde toeschouwers.
De groene kamer wordt ondersteund door het Lira Fonds en het Prins Bernhard Cultuurfonds.
De redactie van De groene kamer wordt gevoerd door Czeslaw de Wijs (’t Barre Land) en Marije Koens (Perdu en Read My World).

Deelnemerslijst:
Anneke Brassinga is dichter, prozaïst, essayist en vertaler. Haar is de P.C. Hooft-prijs 2015 toegekend voor haar poëzie-oeuvre van vijfhonderd bladzijden. In 2014 verscheen haar laatste bundel Het wederkerige.

Erik Bindervoet is schilder, dichter, toneelschrijver en vormt samen met Robbert-Jan Henkes een vertalersduo. Zij zijn bekend van hun vertalingen van o.a. James Joyce, Bob Dylan en Shakespaere.

Han van der Vegt is dichter, vertaler, essayist en schrijver van kinderboeken. Zijn vijfde dichtbundel was De zeilen van de aarde (2010), met kortere, grotendeels wetenschappelijk georiënteerde gedichten. In 2010 kwam zijn eerste kinderboek, Het rode ei, uit, in 2014 het vervolg, Het zwarte ei.

Barbaren & co is een groep toneelspelers, theatermakers en dramaturgen onder leiding van Jaïr Stranders en Loek Zonneveld die een rijke ervaring in toneellezingen hebben.

De Theatertroep is een toneelgezelschap met een sterke literaire interesse en tekstgerichte inslag, gespecialiseerd in het maken en spelen van ‘instant’-toneelavonden.

Deur open: 20.00 uur
Entree: 7 / 5 euro (met kortingspas)

Reserveren kan via de website van Perdu

woensdag 4 maart 2015

donderdag 5 mrt. 2015: Een avond met CAConrad

 Met: CAConrad, Joost Baars & Frank Keizer 

Poetry rituals for deviant beings of all kinds - voertaal: Engels

 Met trots kondigen wij aan dat de Amerikaanse dichter CAConrad op donderdagavond 5 maart een bezoek aan Perdu brengt. CAConrad is zonder twijfel een van de meest bijzondere dichters uit de hedendaagse Amerikaanse poëzie. Zijn “(soma)tic poetry rituals” vormen een experimentele praktijk waarin niet zozeer formele of ideologische vernieuwing centraal staan, maar die een lichamelijke aanwezigheid moeten bewerkstelligen om zo een grensoverschrijdende creativiteit vrij te laten komen.

In het voorwoord zijn laatste bundel Ecodeviance, (Soma)tics for the Future Wilderness vertelt CAConrad over hoe hij zich als dichter en kunstenaar probeerde te bevrijden van de routines rond de fabrieksarbeid die gemeenschap van zijn jeugd domineerde. Toen hij zich realiseerde dat hij het schrijven zelf op vele manieren als fabrieksarbeid behandelde – van met maken van gedichten tot het ordenen van inzendingen voor tijdschriften – belandde hij in een crisis. 'Op een morgen maakte ik een lijst van de ernstigste gevolgen van de fabriek, en nummer één was “gebrek aan aanwezigheid”. (…) Die morgen begon ik met wat ik nu (Soma)tics noem, geritualiseerde structuren waarbinnen alles behalve aanwezig zijn nagenoeg onmogelijk is.'

CAConrads gedichten bestaan zowel uit een beschrijving van een ritueel (bijvoorbeeld: een week lang alleen rood voedsel eten, of een bezoek brengen aan het huis van Emily Dickinson en naderhand jezelf insmeren met de aarde uit haar tuin, of een dag lang aan willekeurige voorbijgangers vragen hoe dik hun sperma is) én het gedicht dat het ritueel oplevert. Dit resulteert in een volkomen unieke poëzie die net zoveel tekst op papier is als performancekunst. Bovendien verbindt het CAConrads werk aan de hedendaagse queer poetry, omdat hij steeds de realiteit openbreekt om ruimte te maken voor deviante wezens van welke aard dan ook.

CAConrad houdt in Perdu een lange voordracht, en gaat uitgebreid in gesprek met dichters Frank Keizer en Joost Baars. Tungsten Press heeft een unieke plano/broadside gedrukt van een nieuw gedicht dat na de avond zal worden verkocht.

CAConrad schreef de dichtbundels ECODEVIANCE: (Soma)tics for the Future Wilderness (Wave Books, 2014), A Beautiful Marsupial Afternoon (Wave Books, 2012) en The Book of Frank (Wave Books 2010/Chax Press 2009). Daarnaast vele chapbooks met poëzie en essays, én een bijzonder boek over Elvis Presley, An Advanced Elvis Course. Naast zijn dichterschap geeft CAConrad workshops in zijn (Soma)tic Poetry Rituals, en houdt hij een veelgelezen dichtersblog bij op jupitar88.blogspot.com.

Joost Baars is dichter, essayist en boekverkoper. Zijn poëzie verscheen in ondermeer Liter en Tirade, en in zijn chapbook iemand anders dat in 2012 verscheen. Hij schrijft over poëzie voor Poëziekrant en Awater, over boekverkopen voor hard//hoofd en over film voor deRecensent.nl. Hij maakt de poëziepodcast VersSpreken en geeft een reeks no-budget chapbooks uit met Halverwege Chapbooks.

Frank Keizer (1987) is dichter, essayist en redacteur. Hij debuteerde met de bundel Dear World, fuck off, ik ga golfen. Bij Uitgeverij Perdu verscheen in 2013 de integrale vertaling die hij samen met Samuel Vriezen maakte van de bundel Disaster Suites van Rob Halpern. Met Maarten van der Graaff en Daniël Labruyère richtte hij in 2012 het online literaire periodiek Samplekanon. Hij coördineert de uitgeverij van Perdu en is redacteur bij de Leesmagazijn. Binnenkort verschijnt bij Uitgeverij Stanza zijn tweede bundel Mijn eigen problemen.

Deur open: 20.00 uur
Entree: 7 / 5 euro (met kortingskaart)

Reserveren via de website van Perdu

donderdag 26 februari 2015

Vrijdag 27 feb. 2015: Vers van het mes XXXIII

Met: Kees van Houte, Lize Spit, Herlinda Vekemans & Leo Svirsky

Al sinds 2003 nodigt Perdu nog niet gedebuteerde dichters uit om uit eigen werk voor te dragen en te reflecteren op hun dichterschap. Dat gebeurt tijdens de programmareeks Vers van het Mes. Sinds de vijfentwintigste editie is deze serie een internationale reeks met afleveringen in Amsterdam en Gent, georganiseerd door Perdu, het Poëziecentrum en deBuren, ondersteund door de TaalUnie.

Vers van het Mes is geen poetry slam, geen open podium, geen wedstrijd. De deelnemers krijgen de tijd en de gelegenheid zich uitgebreid te presenteren. Dit doen ze middels poëzievoordrachten en het uitspreken van een kleine poëtica over hun werk, het poëzielandschap en hoe ze zichzelf daarin zien.

We nodigen voor elke editie onontdekte Vlaamse en Nederlandse dichters uit. Daarnaast is er telkens een dichter te gast die optrad tijdens een van de vorige edities en inmiddels een indrukwekkend oeuvre heeft opgebouwd. Kees van Houte (NL) en Lize Spit (BE) stellen zich voor met voordracht en een kleine poëtica; oudgediende Herlinda Vekemans vertelt hoe haar werk en poëtica zich ontwikkeld hebben sinds zij bij Vers van het Mes optrad. Leo Svirsky besluit de avond met een muzikaal optreden.

Van Kees van Houte:

    Aubade

    Ik werk de hele dag
    en ´s avonds ga ik nat,
    en niet te laat naar bed,
    m´n wekkertje gezet.

    De ochtend volgt als stilte
    na een storm, de kilte
    van weglopend water
    uit wasbak, druipend haar,

    fixatie van oogopslag,
    mond koffie, hap
    uit een stuk toast,
    wat me is veroorloofd

    vanwege de metronoom.
    Ik fixeer dit idioom
    elke ochtend opnieuw,
    als een blik in de spiegel.

    Echter, na de storm
    volgt ook het buitenom
    van vogelzang; de dood
    ontvlucht in ijle radio´s,

    het slavenkoor, ontbolstert,
    raast van Bolsward tot Den Dolder,
    en de boer in zijn hoeve,
    is al uren op zijn hoede.

    En zo begroet de school des levens
    me op goede dagen: met zwoele
    zonnestralen, en op slechte met regen,
    en dan woekert de dag.



Van Lize Spit:

    sabel

    de buurman duwt zijn hond
    de leiband strakgespannen als een sabel
    de grasmaaier trekt de man die zijn ogen sluit
    zo recht mogelijk achter zich uit

    hier kan men hoogstens te pletter
    lopen tegen lakens die maar niet drogen
    op de hoek van het kerkhof ligt een café
    daar zitten mensen te zitten
    tot ze ergens anders te laat kunnen komen in hondenlevens
    is er zeven keer minder tijd maar honden geven nooit die indruk
    tenzij ze konijnen ruiken

    duwen heeft veel weg van trekken
    als het aan tegenovergestelde kanten plaatsvindt

    zij die aan het kerkhof zitten bierdrinken lijden
    waarschijnlijk aan te weinig
    fantasie bijvoorbeeld wat als de avond valt
    en onze hoofden van onze rompen scheidt


Herlinda Vekemans (1961) studeerde Germaanse filologie in Leuven en in Hull, Engeland. Aan het Interfacultair Instituut voor Levende Talen van de K.U.Leuven geeft ze cursussen medisch en academisch Engels. Ze schrijft poëzie, proza en non-fictie. Haar gedichten werden o.a. gepubliceerd in De Brakke Hond, De Revisor, DWB, Het Liegend Konijn en de Poëziekrant. Bij het Poeziecentrum verschenen drie dichtbundels: versneden (2005), Buiging (2006) en Schrikdraad (2011).

Kees van Houte
(1978) woont en werkt in Kapelle, Zeeland. Hij publiceerde gedichten in tijdschriften (Lava, Poezine) en op websites (Blue-turns-grey, Meander, Waterlandstichting). Twee keer won hij de poezieslag in het Amsterdamse cafe Festina Lente.

Lise Spit (1988) groeide op in Viersel en woont sinds 2006 in Brussel. Zij behaalde een Master Audiovisuele kunsten, specialisatie Schrijven. In 2012 stond zij op de boekenbeurs Antwerpen in het programma van jonge helden. In hetzelfde jaar werd zij finaliste van Write Now!, waarvoor ze in 2013 de publieksprijs én juryprijs ontving. Zij is een van de initiatiefnemers van RAW vzw, die infrastructuur aanbiedt aan o.a. jonge schrijvers en filmmakers om hun werkdagen structuur te geven.

Zaal open: 20.00 uur
Entree: 5 / 3 euro (met kortingskaart)
Reserveren via de website van Perdu